Spearman
Był on psychologiem przełomu dziewiętnastego i dwudziestego wieku. Był on swoistym pionierem dla analizy czynnikowej. Między innymi rozpoczął on rozumienie inteligencji człowieka w ujęciu współczesnym. Był on uczniem Wilhelma Wundta, jak i Francisa Galtona. Badał głównie dzieci szkolne. Dzięki temu odkrył czynnik, które określa jakość pracy w różnych zadaniach, czynnik ‘g’. Sformułował dwuczynnikową teorię inteligencji, według której do wykonania zadania umysłowego konieczne jest skorzystanie z ogólnej zdolności intelektualnej, czyli owego czynnika g, jak i zdolności specyficznych każdego człowieka, czyli tak zwanego czynnika s.